Lwów, Ukraina. Konserwacja grobowca gen. Józefa Kalinowskiego na Cmentarzu Łyczakowskim - III etap
Cmentarz Łyczakowski to jeden z najważniejszych dla polskiej kultury cmentarzy i jedna z najstarszych nekropolii istniejących dziś w Europie. Jest miejscem pochówku wielu zasłużonych dla Polski ludzi kultury, nauki i polityki. Celem planowanych prac konserwatorskich jest zachowanie i przywrócenie wartości artystycznych oraz estetycznych nagrobków znajdujących się w eksponowanym miejscu Cmentarza Łyczakowskiego w otoczeniu obiektów również niezwykle wartościowych estetycznie i historycznie.
Grobowiec generała Józefa Kalinowskiego, a także Włodzimierza Józefa Russockiego i jego rodziny, znajduje się przy jednej z głównych alei cmentarza Łyczakowskiego na polu numer 2 –- w niedalekim sąsiedztwie najstarszej kaplicy Cmentarza Łyczakowskiego – Dunin Borkowskich.
Wzniesiony w formie neogotyckiej kapliczki – aediculi z ażurową wnęką, jest ciekawym obiektem rzeźbiarsko-architektonicznym, reprezentacyjnie otwierającym aleję, która idzie w górę cmentarza między polem 5 a 6, gdzie można napotkać kolejne tego typu obiekty. Wzbudzał on zawsze duże zainteresowanie zarówno wśród turystów, jak i wśród przewodników. Interesująca jest nie tylko forma kaplicy, ale również polichromowane herby imitujące odlew brązowy, liczne płyty inskrypcyjne.
Ciekawa jest również historia samej postaci generała Józefa Kalinowskiego, generała wojsk napoleońskich. Pochodził z zamożnej galicyjskiej rodziny, służył w armii napoleońskiej, m.in. był pułkownikiem huzarów w wojsku westfalskim. Pełnił także funkcję generała brygady armii Księstwa Warszawskiego. W 1810 roku podał się do dymisji i zamieszkał na Wołyniu. Został kawalerem orderu Legii Honorowej i orderu Krzyża Wojskowego Virtuti Militari.
Według ksiąg cmentarnych Łyczakowa i tablic inskrypcyjnych, oprócz generała Józefa Kalinowskiego w krypcie pod grobowcem pochowani są członkowie, spokrewnionej z nim rodziny z hrabiów Brzezia Russockich herbu Zadora, postacie związane ze sceną teatrów lwowskich – razem ok. 14 osób.
Przed kontynuacją prac konserwatorskich wykonano dokumentację fotograficzną oraz obiekt kilkukrotnie zdezynfekowano. Wykonano izolacje poziomą oraz przeprowadzono skłdający się z wielu etapów, montaż grobowca. Na opasce betonowej zamontowano zrekonstruowaną okładzinę kamienną. Zamontowano podstawę grobu w formie dwóch płyt wapiennych, jedna z nich została zrekonstruowana, druga oryginalna powróciła na swoje miejsce. Na przedniej części nowego fundamentu zamontowano płytę z terrazo, oraz blok będący nakrywą krypty.
Pozostałe wapienne elementy grobu zostały zamontowane z użyciem oryginalnych zamków i kleju mineralnego. Kotwy montażowe ze stali nierdzewnej zostały umieszczone w miejscach w których znajdowały się oryginalnie. Wykonano uzupełnienia techniką flekowania w podobnym materiale kamiennym, które następnie zostały wklejone w przygotowane gniazda, na prętach z włókna szklanego i kleju epoksydowym. Wykonano rekonstrukcję oraz wklejono wszystkie pinakle.
Wszystkie ubytki formy i warstwy powierzchniowej nagrobka uzupełniono odpowiednio opracowaną masą mineralną. Spoiny między kamiennymi blokami uzupełniono masa mineralną imitująca kamień. Zamontowano tablice inskrypcyjne oraz dekoracyjne elementy metaloplastyczne, wykonano nowe spoiny montażowe. Zamontowano żeliwne ogrodzenie. Przeprowadzono profilaktyczną dezynfekcję i hydrofobizację obiektu.
Po zakończeniu prac wykonano powykonawczą dokumentację konserwatorską.
