Rudki, Ukraina. Prace konserwatorskie i restauratorskie przy epitafiach Edwarda hr. Fredry i Henryka hr. Fredy, Kaplica Fredrów, kościół p.w. Wniebowzięcia Matki Boskiej
Fredrowie stanowili gałąź rodu Bończa, którego pierwotną siedzibą było Mazowsze. Już za czasów Władysława Jagiełły zastajemy ten ród w Polsce południowej, w ziemi przemyskiej, a potem na Podolu i Ukrainie, gdzie piastowali urzędy ziemskie i senatorskie. Najbardziej znanym przedstawicielem rodziny był oczywiście pisarz, poeta i dramaturg Aleksander Fredro (1793 - 1876). Jego bracia: Edward i Henryk zasłynęli ze swojej waleczności podczas powstania listopadowego i pełnili istotne funkcje administracyjne.
Epitafium Edwarda Fredry hrabiego herbu Bończa (1803-1878) znajduje się w kaplicy Fredrów w kościele pw. Wniebowzięcia NMP w Rudkach. Jest jedną z siedmiu znajdujących się tam tablic epitafijnych upamiętniających osoby związane z rodziną Fredrów. Edward był jednym z dziewięciorga dzieci hrabiego Jacka Fredry i Marianny hrabianki Dembińskiej herbu Rawicz, najmłodszy z braci Aleksandra, komediopisarza. Epitafium Henryka hr. Fredry wmurowane jest w północną ścianę kaplicy. Upamiętnia Henryka z Pleszowic hrabiego Fredrę, piątego z braci Aleksandra Fredry, syna hrabiego Jacka Fredry i Marianny (Marii) hrabianki Dembińskiej herbu Rawicz.
Zadanie zostało zrealizowane zgodnie z założeniami określonymi we wniosku o dofinansowanie. Zakres rzeczowy prac, ich charakter oraz przyjęte metody były zgodne z zatwierdzonym programem prac konserwatorskich i harmonogramem realizacji zadania.
Prace poprzedzono wykonaniem dokumentacji fotograficznej i opisowej stanu zachowania obiektów oraz przeprowadzeniem niezbędnych rozpoznań technologicznych. Następnie wykonano działania mające na celu oczyszczenie powierzchni kamienia z zabrudzeń i wtórnych nawarstwień, wzmocnienie osłabionej substancji kamiennej, uzupełnienie ubytków, zabezpieczenie spękań oraz stabilizację elementów konstrukcyjnych.
W zakresie niezbędnym przeprowadzono również unifikację kolorystyczną oraz zabiegi mające na celu poprawę czytelności formy rzeźbiarskiej i inskrypcji. Prace były prowadzone przez wykwalifikowanych konserwatorów dzieł sztuki, pod stałym nadzorem konserwatorskim, z zachowaniem zasad minimalnej ingerencji i poszanowania oryginalnej substancji zabytkowej. Po zakończeniu robót sporządzono dokumentację konserwatorską podsumowującą wykonane działania.
